Posts tonen met het label ondernemen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label ondernemen. Alle posts tonen

maandag 1 juli 2013

Van ruilen komt…ruilen!

Mijn buurman is een bron van inspiratie. Hij is allround timmerman met 30 jaar ervaring en tegenwoordig werkloos burger. ‘Hoe het verder moet met inkomens en arbeidsrecht en pensioenen weet ik niet’, zegt hij, ‘maar als vakman kan ik een kunstje waar anderen vast blij mee zijn. Ik bedoel: jij kan vast iets wat ik níet kan, dan kunnen we elkaar toch helpen?’

Dit onderlinge ruilen – noem het dienstverlening of onderhandse verkoop – zien we inmiddels overal opduiken.
  • ik knip jouw haar, jij maakt mijn huis schoon
  • ik kook wat extra en tegen betaling kan je een maaltijd in mijn keuken komen afhalen (thuisafgehaald.nl)
  • ik verzorg jouw folder, jij geeft 2 therapiesessies gratis
  • jij houdt vakantie in mijn huis, ik in het jouwe
Of je ruilt in een kringetje van drie, vier of vijf personen:
  • ik pas op jouw kinderen, jij doet een reparatie bij mijn vader, mijn vader deelt het krantenabonnement
  • ik geef een kledingparty waarbij iedere vriendin kleding die ze niet meer draagt kan ruilen tegen een ander kledingstuk – een hit!

Buurman voorziet dat ook arbeid steeds vaker inzet kan zijn van ruilen.
Toen het land Argentinië midden jaren negentig bankroet was, kwam er onverwacht en ongepland een nieuwe economie op: mensen begonnen spullen en diensten met elkaar te ruilen. Ze ontdekten talenten bij zichzelf, stimuleerden elkaar om creatief te zijn en kwamen in contact met anderen via nieuwe platforms.
De waarde wordt vastgesteld door de ruilers zonder tussenkomst van een belanghebbende partij zoals belastingdienst, overheid, vakbond, pensioenfonds of sociale verzekeringsbank. Dat is dan ook meteen de reden waarom deze belanghebbenden gruwen van zo’n ondergrondse economie. Het valt namelijk niet te reguleren.

Ruilen en delen, inmiddels niet meer weg te denken uit Argentinië én uit Nederland. Want: je leert nieuwe mensen kennen op een onverwachte manier, je wordt creatief in zowel zoeken en vinden, je leert nieuwe talenten ontwikkelen. Wie wil dat nou niet? En dankzij internet zijn de mogelijkheden nóg uitgebreider dan tien jaar geleden.

Ook in het bedrijfsleven is delen een belangrijk onderwerp van gesprek. In de afgelopen jaren is de focus in het bedrijfsleven verschoven van overwegend Profit naar een breder perspectief, inclusief People en Planet. Met deze 'vierde P' van ‘Philanthropy’ is een nieuw totaalbeeld ontstaan over het bedrijf en de wenselijke relatie met al haar stakeholders in de maatschappij. In Amerika en Engeland wordt dit ook wel verwoord als 'societal acceptance to conduct business'. Vrij vertaald kunnen we dit aanduiden als 'een bedrijfsleven in balans met de samenleving' oftewel ‘social business’. 
Bij Startwijzer zijn wij ons erg bewust van de maatschappij. We werken hard om onze cliënten te begeleiden economische zelfstandigheid en zelfredzaamheid.  Het is immers voor de gehele maatschappij van groot belang dat het merendeel van de bevolking economisch zelfstandig is en geen hulp nodig heeft van de overheid. Ook willen wij graag onze kennis delen met de rest van de maatschappij, bijvoorbeeld door gratis informatiebijeenkomsten voor potentiële starters (de volgende is op 4 september, klik hier om u aan te melden!) en gratis documenten die te downloaden zijn via ons downloadcentrum. Aankomende tijd zullen wij verder gaan communiceren hoe wij onze rol als ‘social enterprise’ zien. Heeft u tips, ideeën of ervaringen? Laat het ons weten!

woensdag 29 mei 2013

Bob de bouwer maakt het (niet meer)

Mijn buurman is werkloos. Na 30 jaar in de bouw is het afgelopen met het werken voor een baas. Buurman blijft positief en signaleert ingrijpende veranderingen in de economie en in het omgaan met arbeid. ‘Een levenlang in loondienst is niet meer van deze tijd’, zegt hij. ‘Niemand wil zich nog voor onbepaalde tijd binden. Zowel werkgever als werknemer willen meer flexibel zijn. Je moet elkaar kunnen vinden voor de duur van een klus en daarna weer je eigen weg kunnen gaan.’

We zien deze trend al een poos in het vrijwilligerswerk: ouders willen best op school de handen uit de mouwen steken, maar niet onbeperkt. Ze willen de activiteit kunnen plannen, het moet een afgerond project zijn en het mag zich niet over een lange of zelfs onbeperkte periode uitstrekken. De voetbal, de kerk, de school, ze merken allemaal dat ze onbetaalde arbeid op een andere manier moeten organiseren.
Dezelfde trend zet zich nu ook door op de arbeidsmarkt: werkgevers laten al langere tijd horen dat ze afwillen van langlopende contracten. Ze willen arbeid kunnen inzetten op momenten dat er veel vraag naar is én ze willen contracten kunnen ontbinden op momenten van stille handel.

Eigenlijk heel logisch, ware het niet dat ‘betaalde arbeid’ verweven is met rechten, plichten over betaling, verantwoordelijkheid, scholing en verzekering enzovoort. Velen ervaren flexibiliteit daarom als lastig. Wat het vooral lastig maakt is: we hebben het hier over menselijk kapitaal. Inzet, vakmanschap, loyaliteit en vertrouwen, dat zijn geen wegwerp producten, maar iets wat je moet koesteren, onderhouden en waarderen. 
Buurman wil best wat doen voor de buurt, is niet te beroerd om ook bij mij de ramen te lappen, het vuilnis buiten te zetten en de straat te vegen. Hij is trots op zijn vak en ziet wel mogelijkheden om te gaan timmeren. De daling van zijn inkomen kan hij ook nog wel opvangen, maar het drama van massale werkloosheid zit ‘m in het afgedankt zijn. We zijn zo afhankelijk geworden van geld dat een economische crisis ook een sociale crisis is. Dat de talenten van grote groepen goed opgeleide mensen niet worden benut, omdat er geen geld mee te verdienen valt, dát valt niet te begrijpen. ‘Dat al die mensen voor niks zijn opgeleid, hun talenten hebben ontwikkeld en nu nutteloos zijn gaat er bij mij niet in’, zegt buurman. ‘Het gaat alleen maar om geld. Bob de bouwer kan alles maken, maar we maken het niet omdat het teveel kost. Geld beperkt ons denken, dat is zo jammer!’

Bij Startwijzer spreken wij dagelijks mensen zoals Bob. Mensen die soms noodgedwongen voor zichzelf gaan starten, omdat een baan in loondienst niet lukt. Ook komen we steeds meer jongeren tegen die moeite hebben om een plek te veroveren op de arbeidsmarkt. Samen met de Rabobank Midden-West Friesland hebben we afgelopen maand een bijeenkomst georganiseerd voor jongeren en hen geïnformeerd over het zelfstandig ondernemerschap, solliciteren 3.0 en de kracht van social media. Ons doel is om de jongeren van tegenwoordig niet de sociale crisis in te jagen zoals Bob maar hen voor te bereiden op een flexibele toekomst.

dinsdag 27 september 2011

Ondernemen: een sprong in de vrije ruimte

De route naar een eigen bedrijf heeft veel weg van een stap in het onbekende, een vrije val in het luchtruim. Gevaarlijk voor degene die er onvoorbereid aan begint. Een uitdagend avondtuur voor degene die over de goede uitrusting beschikt en daarmee een heldere koers weet uit te zetten.

Voor een succesvolle sprong zijn vaardigheden, kwaliteiten en competenties vereist als:
- je bewust zijn van je eigen kunnen
- weestanden kunnen overwinnen
- in een team kunnen werken
- helder kunnen communiceren
- verantwoordelijkheid willen en kunnen dragen
- nakomen wat je belooft (afspraak is afspraak)
- denken in mogelijkheden
- de feiten onder ogen willen zien.

Voordat je springt kies je (en investeer je in) de juiste uitrusting: een bevret (noodzakelijke papieren, ondersteuning), een kaart van het gebied (wat kenmerkt de locatie), een kompas voor de koers (waar wil ik uitkomen), een bril voor zicht op de nabije toekomst (levert het wat op), een passende outfit (ook je visitekaartje) en een parachute voor het breken van de val en een beheerste landing.

Eenmaal geland kijk je om je heen: hoe ziet de omgeving (markt) er in de praktijk uit, zijn hier kansen (is er koopkrachtige vraag) en is er voldoende te verdienen (met het plukken van laaghangend fruit en mogelijk ook het hoger hangende). Als de vooruitzichten goed lijken, wordt het tijd dat je de volgende stap zet: na het dromen en het durven komt het doen.

Ondernemen is mensenwerk

woensdag 31 augustus 2011

Ondernemers in beeld

Voor jezelf beginnen
Een (lang) gekoesterde droom.
Of uit noodzaak geboren.
Een hele stap als je een baan gewend bent.
En een spannende realiteit...

Voor jezelf beginnen, is naast een dynamisch avontuur, vooral een kwestie van durven, discipline en doen. Van onderzoeken, proberen, het vieren van succes, omgaan met vrijheid, doorzetten en creatief in oplossingen denken als het anders gaat dan je had gehoopt. Van focussen en onderweg je doelen blijven bijstellen en herformuleren.

De weg en de omstandigheden veranderen voortdurend. De markt ook.
Evenals jijzelf.

Van idee tot onderscheidend plan
Het visualiseren van je plan, je eigen onderneming of baan is de eerste stap naar realisatie. In de begeleidingsgesprekken maken wij samen helder welke vervolgstappen er nodig zijn om datgene wat jij voor ogen hebt, te gaan realiseren.
Alles begint bij een gedachte, een idee. In inspirerende gesprekken geven wij hier samen verder vorm aan. Een goed idee hebben, is één ding, maar het gedegen op papier zetten (denk aan het ondernemersplan), vereist vakkundige begeleiding.

In actie: doen!
Op weg naar zelfstandig ondernemerschap is creativiteit een belangrijk element. Je denkt na over een bedrijfsnaam, een logo, een internetsite en de manier waarop er aan klantenwerving gedaan gaat worden.

Realisatie: het ondernemersplan
Om je dromen mee te kunnen helpen realiseren, is een gezond stuk realisme belangrijk. Wij noemen dit bij Startwijzer ook wel 'Met je hoofd in de wolken, maar met je voeten op de grond'.

Alle grote dingen beginnen met een eerste stap. Het leven is de moeite waard als je er met passie in staat.

Hannie van Lent
directeur Startwijzer